این موقعیت را تجسم کنید: گروهی از دانش‌آموزان سر کلاس انشا نشسته بودند. ناگهان یکی از شاگردان می‌گوید، «این عادلانه نیست! چرا آنها با هدفون به درس گوش می‌دهند، منم می‌خواهم گوش کنم.»
این اتفاق خیلی بیشتر از آنچه تصور می‌کنید می‌افتد. نه به این خاطر که معلم‌ها آدم‌های ذاتاً بی‌انصافی هستند، به این دلیل که دانش‌آموزان باید «عدالت» را بعنوان رفتار برابر درک کنند.
با این طرز فکر درمورد عدالت آشنا هستید: «دو بیسکویت برای من، دو بیسکویت برای تو» یا «من ۲۰ دقیقه با توپ بازی می‌کنم، بعد تو هم ۲۰ دقیقه بازی کن.»
ممکن است خیلی‌ها این طرزفکر درمورد عدالت را زیر سوال ببرند.
چون مسئله این است: اینکه با بقیه درست همانطور رفتار کنید، عادلانه نیست. رفتار عادلانه این است که تفاوت‌ها را از میان برداریم و امتیازدهی را ترویج دهیم.
اجازه بدهید بیشتر برایتان توضیح دهیم.

 در ادامه مطلب به دو درس مهم که آموخته‌ام اشاره می‌کنم:

منبع : ذهن زیبا |آیا عدالت به معنای برابری است؟
برچسب ها : عدالت ,رفتار ,عادلانه ,بیسکویت برای ,درمورد عدالت ,عادلانه نیست